یادداشت های روزانه نیما طالبیان

( معماری و فلسفه )

برقراری ارتباط میان پساپدیدارشناسی جناب آیدی و پساپدیدارشناسی مکان

می توانم در بخش اصلی مقاله بنویسم که نوع توجه آیدی به متریال مبهم، چندپهلو اما به طور کلی جامع است، به عبارتی وقتی توجه ایدی به متریال فهمیده شود، این در تعریف مکان در معماری و تاکید می کنم در معماری بسیار مهم می شود، یعنی اساسا خودش موضوعی است پدیدارشناسانه و"پست فمونولوژیستی" که می توان از این دیدگاه به مکان نگاه کرد، یعنی از این دید که همه چیز در مکان ابتدا "چیز" هستند، بعد می توانند ابعاد غیر مادی هم پیدا کنند، این دیدگاه وقتی به ذهنم رسید که مطلب آیدی در خصوص ادم و حوا و چگونگی استفاده از ابزار در طول تاریخ را در مقاله شماره 625 خواندم. در واقع بعد "چیزبودگی" مکان چیزی است که هنوز رویش کار زیادی نشده و می تواند موضوعی باش، منتها با این تفاوت که در این دیدگاه جدید "چیزبودگی" تنها در ابتدای خلق مکان و زمانی که آن عاری از تجربه، معنی و تعلق باشد دارای معنی پساپدیدارشناسانه است، آن هم البته شاید تنها فلسفه ای که بشود از آن منظر به موضوع نگاه کرد یکی هایدگر باشد که ظاهرا به اشیا زیاد پرداخته و یکی ایدی که رسما فقط به اشیا پرداخته. البته تا جایی که یادم هست هایدگر را سخت بشود از انسان جداکرد و چیزبودگی خالص را مطالعه کرد، "باشیدن" مطلع تمام مباحث است برای هایدگر، اما باز هم با وجود دیدگاه آبجکتیو او به اشیا شاید باز هم بشود مکان را به این نحو جدید هم در هایدگر پیگیری کرد. این که اساسا این موضوع جای مطرح شدن در این مقاله را دارد یا ندارد، یا خودش برای خودش می تواند مقاله و تحقیقی مستقل باشد را نمی دانم، اما اگر ندارد پس در باره پست فمونولوژی مکان چه چیزی باید بگویم؟ فقط سیمون؟ یا بخشی هم از ریشه های مرلوپنتی، یا مثلا کیسی؟ یا حتی میسی در جامعه شناسی؟ یا از همه نزدیکتر پساپدیدارشناسی در جغرافیای انسانی که این آخری راحت تر با مفاهیم شهری و معماری ارتباط برقرار می کند.

+   نیما طالبیان ; ۱٠:٢۸ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۳/٥/۱۳

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir